อยากให้ลูกทุกคนได้อ่านให้จบ แล้วคุณจะรักแม่มากขึ้น

แม่ผู้ให้ทุกสิ่งทุกอย่างแก่ลูก แม่ผู้ยอมอดเพื่อให้ลูกอิ่ม แม่ผู้ที่ยอมเพื่อให้ลูกสุข แม่ผู้ที่ยอมเหนื่อยเพื่อให้ลูกสบาย แม่ผู้ที่ยอมทุกอย่าง เพื่อให้ลูกมีชีวิตอยู่ จะกี่ครั้งที่เราทำให้คนที่รักเราที่สุดต้องเสียน้ำตาเพราะการกระทำหรือคำพูดที่ไม่ได้ผ่านการไตร่ตรองของเราจะด้วยความตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตามรู้ไว้เถอะว่า หัวใจของผู้เป็นแม่ยังคงอภัยให้เสมอ

ในทุกๆวันนี้ลูกๆหลายคนอาจจะกำลังอยู่กับพ่อกับแม่ในครอบครัวที่แสนสุขในอ้อมกอดที่อบอุ่นของแม่ ในการเลี้ยงดูเอาใจใส่เป็นอย่างดีจากแม่ อยากได้อะไรมีแม่คอยจัดหาให้ อยากกินอะไรมีแม่คอยหามาให้กิน อยากเที่ยวที่ไหนแม่ก็พาไปเที่ยว

อยากเรียนอะไรแม่ก็ส่งเสียให้เรียน อยากทำอะไรแม่ก็คอยส่งเสริมสนับสนุนให้ทำอยู่ตลอดมา ลูกๆหลายคนได้รับความสุข สะดวก สบาย สมบูรณ์พูนสุขในทุกๆด้าน

ไม่ว่าจะเป็นด้านชีวิตความเป็นอยู่ที่สุขสบาย เงินทองที่ใช้จ่ายได้ตามใจปรารถนา พร้อมทั้งการศึกษาที่ดีในสถาบันที่มีชื่อเสียง ความสมบูรณ์ ความสุขสบายที่ลูกได้รับอย่างสุขเกษมเปรมปรีดทุกวันนี้ได้มาจากใคร?

วันที่มี
แม่ถามว่า ทำไมไม่เก็บที่นอน
แม่ถามว่า ทำไมไม่ล้างจาน
แม่ถามว่า ทำไมไม่ทำความสะอาดบ้าน
แม่ถามว่า จะไปไหน
แม่ถามว่า ไปกับใคร
แม่ถามว่า กลับเมื่อไหร่
แม่ถามว่า ทำไมกลับบ้านดึก
แม่ถามว่า ทำไมไม่รับสาย
แม่ถามว่า กินอะไรมาหรือยัง
แม่ถามว่า ทำไมไม่อ่าน line แม่

แล้ว วันหนึ่ง!!
มีที่นอนรกรุงรัง
จานกองเต็มอ่าง
บ้านที่มีแต่ฝุ่น
ไปไหนก็ได้
ไปกับใครก็ได้
กลับกี่โมงก็ได้
กลับดึกแค่ไหนก็ได้
ไม่มี ”สายที่ไม่ได้รับ ”
ไม่มี อาหารวางรอบนโต๊ะ
ไม่มี ข้อความทาง line ของแม่

นั่นหมายถึง…
ความห่วงใยได้ไปจากคุณแล้ว
ถ้าวันนี้ความห่วงใย .. นั้นยังอยู่!
จงถนอมรักษาไว้ให้จงดี
จงมองที่เจตนา
จงอย่ารำคาญ .. ความห่วงใย
เพราะเงินมากแค่ไหน…
ก็ซื้อความห่วงใยของแม่ไม่ได้

ถึงลูกรักของแม่
ไม่ต้องบอกรักแม่ ในวันที่แม่ไม่หายใจแล้ว
ไม่ต้องโอบกอดแม่ ในวันที่แม่ไร้ความรู้สึก
ไม่ต้องขอโทษแม่ ในวันที่แม่ไม่ได้ยิน
ไม่ต้องหาของอร่อยให้แม่ ในวันที่แม่ไม่รู้รส
ไม่ต้องอยากดุแลแม่ ในวันที่แม่จากโลกไปแล้ว

สองมือแม่ หยาบกร้าน ทำงานหนัก
เพียงลูกรัก อยู่ดี มีกินใช้
ที่แม่คอย ใช่ว่า หวังมาให้
ของกินใช้ ตัวแม่ มีแค่นี้
ก็เหลือเฟือ ใช้จ่าย ไปนานปี
แต่สิ่งที่ ยังคอย เพียงน้อยเดียว
แค่เห็นลูก สุขใจ ไม่ทุกข์ร้อน
ยามกินนอน ใจกาย ไม่ห่อเหี่ยว
มีครอบครัว คงมั่น สัมพันธ์เกลียว
คือสิ่งเดียว ที่หวัง และยังคอย
ทำเพื่อใคร ควรต้อง ตรึกตรองดู..
ถ้ารักแม่ก็จงทำดีกับท่าน ไม่ต้องรอให้ท่านจากไปก่อน แล้วมานึกเสียใจในภายหลัง

Cr : รักแม่ให้มาก

Leave a Reply