สร้างโรงทาน ให้เด็กพิการและผู้ยากไร้ ความสุขที่เรียบง่ายอันเกิดจากการแบ่งปัน บนพื้นฐานความพอเพียง

เป็นภาพแห่งความสุขที่เกิดจากการแบ่งปันอย่างแท้จริง สำหรับบรรยากาศภายในโรงทานของ วรเชษฐ์ เอมเปีย หรือที่เราคุ้นชินกันในชื่อ เชษฐ์ สไมล์บัฟฟาโล ที่ทุกวันนี้ใช้ชีวิตอยู่บนความพอเพียง พร้อมยินดีแบ่งปันความสุขให้แก่ผู้คนรอบด้าน ด้วยการสร้าง “โรงทาน” ในพื้นที่ จ.ชลบุรี เพื่อช่วยเหลือผู้ยากไร้และคนพิการ ให้ทุกคนได้อิ่มท้องกันอย่างถ้วนหน้า

โดยล่าสุด (7 กันยายน 2559) เราก็ได้หยิบภาพการแบ่งปันอันแสนสุขนี้ มาฝากให้เราได้ร่วมอิ่มใจไปด้วยกัน และหากใครที่อยากร่วมทำทาน ก็สามารถเข้าไปติดตามได้ที่ เฟซบุ๊ก เชษฐ์ สไมล์บัฟฟาโล..Chate Smile Buffalo

“เชษฐ์ สไมล์บัฟฯ” เปลี่ยนบ้านเป็นโรงทานช่วยคนจน สร้างโรงทานให้เด็กพิการและผู้ยากไร้ ความสุขที่เรียบง่ายอันเกิดจากการแบ่งปัน เกิดเป็นบรรยากาศอิ่มใจ ที่ได้รับเสียงชื่นชมอย่างมาก อีกทั้งยังสอนวิชาชีพเกษตรให้กับดารานักร้องในวงการบันเทิง ที่ผันตัวเองไปทำเกษตรกรเพื่อหารายได้นั้น เรียกได้ว่ามีหลายคนเลยทีเดียว โดยหนึ่งในนั้นก็คือเชษฐ์ สไมล์บัฟฯ ที่ผันตัวไปเป็น

เกษตรกรเป็นอาชีพหลักในตอนนี้ พร้อมกับแบ่งปันตังค์และพื้นที่ภายในบ้านเป็นโรงงาน เพื่อช่วยเหลือคนจน โดยมีอาหารให้ฟรี และสอนวิชาเกษตรกรเชษฐ สไมล์บัฟฯ เป็นดารานักร้องที่มีผลงานในช่วงยุค 90 โดยในปี 2560 ได้มี

การผันตัวจากนักร้องนักดนตรีมาเป็นเกษตรกร ทำนาปลูกข้าว ปลูกผักขายบนพื้นที่ 17 ไร่โดยอาชีพเกษตรกรเป็นอาชีพหลัก และสามารถสร้างตังค์ให้ตัวเขาเองหลักล้านต่อปีเดิมทีแต่ก่อนได้แบ่งพื้นที่ของบ้านเป็นโรงทาน มีการทำ

อาหารเลี้ยงฟรีทุกวัน สอนวิชาชีพเด็กๆ ให้ทำเกษตร และเรียนรู้ดนตรี หลายคนก็มาอาศัยอยู่ในโรงทานบางคนก็ไปมีครอบครัวกันหมดแล้ว บางคนก็ไปเรียนต่อ คนไหนครอบครัวไม่มีตังค์จริงๆ ก็ส่งไปเรียนส่วนในตอนนี้ก็เปลี่ยนมาเป็น

โรงทานเคลื่อนที่ออกไปช่วยสังคม โดยภายในรถก็จะมีอาหาร ไข่ ข้าวสาร ปลากระป๋อง ขนมต่างๆ และเครื่องใช้ที่จำเป็นในชีวิตประจำวัน รวมไปถึงการออกไปสร้างบ้านให้กับคนจน ไปช่วยเหลือสังคม ช่วยเหลือน้องหมา น้องแมว โดยเชษฐ์

ได้บอกว่า ตอนนี้รู้สึกมีความสุขในแต่ละวันกับการแบ่งปันแค่นั้นพอ โรงทานเคลื่อนที่ ขับรถเพลินๆไปคนเดียว นำของนำตังค์ไปช่วยคน วนๆวิบวับ แล้วก็กลับมาออกกำลังกาย ทำงานภายในสวนที่บ้าน สนุกสนานกับเจ้าหมา เหนื่อยล้า ก็อาบน้ำนอนตังค์ทองคือมายา ข้าวปลาคือของจริง..ทำในสิ่ง ที่ไม่เบียดเบียนใคร สุขใจก็พอ พอเพียง พออยู่ พอกิน พอมี พอดี

พอใช้ พอใจ พอแล้ว…ที่เหลือแบ่งปันตามกำลัง..จากไปก็เอาไปไม่ได้แม้แต่บาทเดียว ออกไปช่วยสร้างบ้านให้คนพิการ คนยากไร้ไปช่วยเหลือสังคม รวมทั้งหมาแมว สถานเลี้ยงสุนัขจรจัด และอื่นๆอีกมากมาย รู้สึกมีความสุขแต่ละวันกับการแบ่งปันแค่นั้นก็พอ