รปภ. เฝ้าโรงงานรู้สึกแปลกใจจึงเดินเข้าไปตรวจในห้องเย็นแช่แข็ง

รปภ. เฝ้าโรงงานมา 35 ปี รู้สึกแปลกใจจึงเดินเข้าไปตรวจ

ชายคนหนึ่งทำงานที่โรงงานผลิตเนื้อสัตว์แปรรูป วันหนึ่งหลังเลิกงาน เขาเข้าไปในห้องเย็นแช่แข็งเพื่อเข้าไปดูความเรียบร้อยอะไรบางอย่าง ด้วยความโชคร้ายประตูห้องเย็นปิดและเขาถูกขังอยู่ภายใน ถึงแม้ว่าเขาจะตะโกนและเคาะประตู ก็ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา คนงานส่วนใหญ่กลับบ้านไปแล้ว

5 ชม.ต่อมา ขณะที่เขาเริ่มหมดหวังและนอนรอความตายพนักงานรักษาความปลอดภัยของบริษัทได้เปิดประตูมาช่วยเขาได้ทัน เขาถามผู้มาช่วยเหลือว่าทำไมถึงมาเปิดประตูให้เขาได้

พนักงานผู้นั้นตอบว่า “ผมทำงานโรงงานนี้มา 35 ปีแล้ว พนักงานหลายร้อยคนเข้าและออกโรงงานทุกวัน คนส่วนใหญ่มองผมเหมือนไม่มีตัวตน แต่คุณเป็นหนึ่งไม่กี่คนที่ทักทายผมทุกวันในตอนเช้า กล่าวลาผมตอนกลับบ้าน แล้วพูดว่าพบกันใหม่พรุ่งนี้

ผมมีความสุขที่ได้รับคำทักทายทุกวัน เพราะคุณทำให้ผมรู้สึกว่าฉันมีตัวตนและวันนี้ก็เหมือนทุกวันได้ทักทายในตอนเช้า แต่จนดึกแล้วผมก็ยังไม่ได้ยินเสียงกล่าวลาของคุณ ผมรู้สึกว่ามีบางสิ่งบางอย่างผิดปกติ จึงตามหาตามที่ต่างๆจนกระทั่งได้พบคุณในที่สุดครับ”

บทเรียนสำคัญจากเรื่องนี้ จงอ่อนน้อม ถ่อมตัว ให้ความรักความนับถือกับผู้คนรอบตัวคุณเพราะว่าชีวิตนี้สั้นนัก สิ่งที่เรากระทำอาจมีผลต่อผู้คนเหล่านั้นไม่ทางใดก็ทางหนึ่งโดยที่เราอาจคาดไม่ถึง เมื่อคุณอ่านจบลง ๑ แชร์ได้เท่ากับ ๑ ธรรมทานเตือนสติกันว่า ความอ่อนน้อมถ่อมตัวนั้นมีค่าไหนและจงอย่าดูถูกเหยียดหยามผู้อื่น

ขอบคุณ นายสมชาย เหล่าสายเชื้อ